نشستن
بر روی زمین
( توضیحات
کامل برای دوست عزیز که در این رابطه سوال کرده بودن)
افراد با توجه
به وضعیت بدنی، عادت و اصول فرهنگی و اجتماعی
روشهای متفاوتی را برای نشستن برمی گزینند. به همین دلیل معمولا نمیتوان
روش خاصی را به افراد توصیه کرد، زیرا عوامل فوق هریک در اتخاذ وضعیت نشستن موثرند
در نشستنهای
چهارزانو، افراد باید از انعطاف پذیری خوبی در عضلات دور کننده ران برخوردار باشند
و با تعویض پای زیر و رو از فشار به صورت ممتد بکاهند.
در نشستنهای
دوزانو، فشار وارده بویژه مینیسکها زیادتر است و عضلات همسترینگ و فضای رکبی زانو
در معرض فشردگی و لزوما خستگی اند.
نشستن قورباغه
ای (پاها از طرفین) عمدتا در کودکان دیده می شود. این نوع نشستن در صورت تداوم می
تواند به صافی کف پا، زانوی ضربدری و ضعف عضلات چرخش دهنده داخلی منجر شود و
لیگامنتهای جانب داخل زانو در ناحیه داخلی متحمل کشیدگی غیر طبیعی گردند.
با توجه به
مطالب فوق و مطالبی که در قسمت پاسخ (گردش خون ضعیف در ناحیه پا و فشار به ستون
فقرات) ارائه شد، نشستن بر روی زمین توصیه نمی شود و بهتر است از صندلی یا مبل
مناسب استفاده نمایید. در صورت نشستن بر روی زمین رعایت موارد ذیل ضروری است:
باید وضعیت قائم
بالاتنه، حفظ شود و از افت بالاتنه به جلو پیشگیری گردد، همچنین از قوس کمری تا حد
ممکن کاسته شود. پرهیز از نشستنهای ممتد و طولانی مدت، انتخاب سطح اتکاء نه چندان سفت، تغییر وضعیت و ضرورتا جابه
جایی، انجام دادن حرکات انعطاف پذیری و تقویت عضلات مربوط با توجه به عادت نشستن،
از جمله مهمترین مسائل قابل توجه در نشستن روی زمین است.
+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم تیر ۱۳۹۲ ساعت 23:10 توسط سونا پورگرمرودی
|